درمان هپاتیت بی

درس
اطلاعات تکمیلی

 

به منظور انتقال به درس بعدی لطفا بر روی گزینه “علامت گذاری به عنوان تکمیل شده ” کلیک کنید .

لطفا امتیاز دهید

0 / 5

رتبه صفحه شما:

 

باید دقت کرد که در بین گروهای در معرض خطر هپاتیت سی بیشترین شیوع در بیماران هموفیلی با شیوع 95-70 درصد میباشد که این شیوع به زمانی که فاکتورهای انسانی استفاده می شد بر می گردد و بعد از استفاده از فاکتورهای صناعی بروز آن بسیار پایین آمده است. از نکات قابل توجه عفونت هپاتیت سی در بیماران هموفیلی احتمال بیشتر از وجود ژنوتیپ یا ساب تایپ های مختلف ویروسHCV  در یک بیمار و همچنین احتمال وجود هپاتیت بی وعفونت HIVهمزمان در این بیماران می باشد. ضمنا باید توجه کرد مشکلات مفصلی و کم تحرکی، بیماران هموفیلی را بیشتر در معرض کبد چرب قرار می دهد و همچنین دردهای طولانی ممکن است این بیماران را در معرض مصرف الکل و مواد مخدر قرار دهد. باید متذکر شد در صورت همزمانی عفونت هپاتیت سی و بی گزارشانی از فعال شدن هپاتیت بی بعد از پاک شدن ویروس هپانیت سی وجود دارد، که نیاز به اقدامات پیشگیری و درمانی دارد.

در سالهای قبل این بیماران طبق یک پروتکل کشوری تحت درمان پگ اینترفرون و ریباویرین قرار گرفته و نتایج درمانی نشاندهنده SVR حدود 61 درصد بوده است. با ورود داروهای جدید ضد ویروس خوراکی از سه سال قبل این بیماران طبق پروتکل های جهانی تحت درمان قرار گرفتند در کشور ما سه رژیم داکلاتاسویر سوفوسبویر، لدیپاسویر سوفوسبویر و ولپاتاسویر سوفوسبویر در دسترس می باشد و بیش از دویست نفر از بیماران هموفیلی که به رژیمهای قبلی پاسخ ندادند و یا  naiveبودند تحت این درمانها قرار گرفته که فعلا همه به SVR رسیدند.

در بیماران تالاسمی علاوه بر شیوع بالای ویروس هپاتیت سی، باید توجه داشت که خونگیری های مکرر در این بیماران و رسوب بالای آهن در کبد باعث تسریع روند فیبروز کبدی و مقاومت به درمان با اینترفرون می شود. در سالهای قبل این بیماران تحت درمان پگ اینترفرون به تنهایی و یا پگ اینترفرون و دوز پایین ریباویرین قرار گرفته که پاسخ درمانی51درصد در درمان پگ اینترفرون و ریباویرین و  38درصد در درمان پگ اینترفرون به تنهایی داشتند. با ورود داروهای جدید ضد ویروس خوراکی این بیماران تحت درمان با این رژیمها قرار گرفتند . در دو مطالعه که یکی ایرانی و 61 بیمار که سابقه عدم پاسخ به اینترفرون داشته تحت درمان با داکلاتاسویر سوفوسبویر بمدت 24هفته قرار گرفتند و 98.4% این بیماران بهSVR رسیدند در مطالعه بعدی در هند، 29 بیمار تالاسمی تحت درمان رژیمهای خوراکی بدون و با ریباویرین قرار گرفته و 100 درصد آنها بهSVR رسیدند. در این دو مطالعه عارضه جدی که نیاز به قطع درمان باشد پیدا نشد. در مطالعه ایرانی شدت آنمی و نیاز به خونگیری در ضمن درمان تغییری نسبت به قبل درمان نداشت در مطالعه هندی میزان آنمی و خونگیری بیشتر شد.

بطور کلی با توجه به تشدید همولیز در ضمن مصرف ریباویرین، توصیه می شود در بیماران سیروزی و عدم پاسخ قبلی به رژیم اینترفرون بجای مصرف ریباویرین همراه با داروهای ضد ویروسی بمدت 12 هفته، از رژیم 24 هفته داروهای خوراکی ضد ویروسی به تنهایی استفاده کرد.

با توجه به rsidual risk در خونهای اهدایی حتی با وجود اسکرین خونها و همچنین خطر انتقال noscomial در مراکز درمانی تالاسمی ،همچنان بررسی دوره ای بیماران تالاسمی از لحاظ هپاتیت سی باید ادامه یابد.

باید دقت کرد بیماران تالاسمی به علت خونگیری مکرر و رسوب آهن در میوکارد مستعد بیماریهای قلبی و نارسایی قلب هستند و برخی تحت درمان با داروهای قلبی می باشند. در یک مطالعه در بیماران تالاسمی اکوکاردیوگرافی بیماران قبل و بعد از مصرف داروهای ضد ویروسی هپاتیت سی بررسی شد و نتیجه این بود که تغییرات جزئی در اندازه و حجم و strain بطن چپ و راست مشاهده شد که ممکن است در موارد اندکی نیاز به دخالت درمانی داشته باشد اما تاثیر دائمی و قابل توجه در کارکرد قلب نداشت، بنابراین توصیه می شود علیرغم اینکه بطور کلی داروها از نظر قلبی بنظر safe هستند اما مشورت قلب و اکو قلب خصوصا در بیماران تالاسمی تحت درمانهای قلبی قبل از درمان انجام شود و به تداخلات دارویی با داروهای قلبی توجه شود

اسکرول به بالا