درمان هپاتیت بی در بیماران سیروتیک Copy

درس
اطلاعات تکمیلی

لطفا امتیاز دهید

0 / 5

رتبه صفحه شما:

هپاتيت B مزمن با گذشت زمان مي­تواندسبب سيروز و HCC شود و درنهايت كاهش اميد به زندگي و افزايش مرگ ومير گردد. جهت پيشگيري از پيشرفت بيماري و كاهش احتمال اين دو عارضه مهم تشخيص و درمان به موقع سيروز ثانويه به هپاتيت B توصيه مي­شود.

(A جهت ارزيابي شدت بيماري كبد در بيماران مبتلا به هپاتيت مزمن B روش­هاي مختلف قابل دسترسي مي­باشد:

  • انجام تستهاي عملكردي كبد (LFT) شامل:

ALT, AST, GGT, ALP, Bill, Alb, CBC, PT

  • سونوگرافي، اندازه­گيري اكو و سايز كبد و طحال و برآورد قطر وريد پوست و وجود آسيدر شكم
  • تستهاي غيرتهاجمي كه شامل بيوماركرها و الاستوگرافي يا فيبرواسكن مي­باشد كه در اصل الاستيسيته كبد را با واحد كيلوپاسكال نشان مي­دهد اسكور بالاي 12 نشان دهنده سيروز كبد مي­باشد ولي ممكن است بالا بودن آنزيم­هاي كبدي به هر علتي به طور كاذب سيروز را گزارش كند.
  • بيوپسي كبد كه تست تهاجمي مي­باشد و در پاره­اي از موارد كه با روشهاي ديگر نتوان سيروز را تشخيص داد توصيه مي­شود.
  • براي تعميم به درمان سيروز ثانويه به هپاتيت B بايستي ارزيابي­هاي زير انجام پذيرد:

(B اندازه گيري بار هپاتيت B (HBV DNA Viral Load) جهت تصميم درمان و سپس پيگيري درمان بايستي انجام شود.

(C بيماريهاي همراه غير از هپاتيت B شامل موارد زير ارزيابي گردد:

  • بيماري متابوليك كبد
  • بيماري اتوايميون
  • بيماري كبد الكليك
  • ساير علل هپاتيت مزمن شامل: هپاتيت A, C, D و عفونت همزمان HIV

استراتژي درمان:

داروهاي نوكلئوزيدي و نوكلئوئيدي كه براي هپاتيت مزمن B تاييد شده است شامل:

  • با احتمال مقاومت بالا: لامي­وودين(LAM) ، آدفووير(ADV)، تلبيوودين(TBV)
  • با احتمال مقاومت پايين: انته­كاوير(ETV)، تنوفووير(TDF)، تنوفووير آلافناميد(TAF)

داروهاي گروه اول در حال حاضر به علت احتمال مقاومت بالا توصيه نمي­شوند و در موردي كه بيمار قبلا تحت درمان داروهاي گروه اول بوده است و مقاومت ايجاد شده است انته كاوير توصيه نمي­شود و داروي TAF ارجحيت دارد و در بيماران با نارسايي كليه در صورت GFR زير 50 دوز انته­كاوير بايستي تنظيم شود ولي TAF تا GFR حدود 15 و در بيماران همودياليزي­ها نياز به تنظيم دوز ندارند.

در بيماران با سيروز جبران نشده، همزمان با داروهاي ضد ويروس براي تمام عمر توصيه مي­گردد و در بيماران با سيروز جبران شده اگر 12 ماه از منفي شدن HBeAg و مثبت شدن HBeAb و يا 6 ماه از منفي شدن HBsAg و مثبت شدن HBsAb گذشته باشد مي­توان داروي ضدويروس را با احتياط و پيگيري ماهيانه (حداقل 6-3 ماه) دارو با احتياط قطع گردد. Alt ماهيانه و بار ويروسي در صورت افزايش Alt و يا سر 3 ماه چك شود در صورت مثبت شدن PCR يا HBsAg دارو بايستي شروع و تا آخر عمر ادامه يابد.

ولي در هر صورت بررسي از نظر HCC به صورت هر 6 ماه بايستي با سونوگرافي انجام پذيرد.

اسکرول به بالا